Developed in conjunction with Ext-Joom.com

  • To μεγαλείο της Βυζαντινής Τέχνης στην ARTe
  • Προετοιμασία για τις Ανώτατες Σχολές
  • Γίνε ο Κομίστας που πάντοτε ονειρευόσουν!
  • Ζωγράφισε πέρα απο κάθε φαντασία...
  • Όταν το ανθρώπινο σώμα μετουσιώνεται σε εικαστικό θαύμα!
  • Οι πιο συγκλονιστικές στιγμές της Τέχνης βρίσκονται εδώ για σε συναρπάσουν...
  • Πειραματίσου δίχως όρια!
  • Ξεπέρασε κάθε δισταγμό στην έκφραση!

ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΣΤΟΝ ΜΕΓΑΛΟ ΕΛΛΗΝΑ ΖΩΓΡΑΦΟ ΓΙΩΡΓΟ ΓΟΥΝΑΡΟΠΟΥΛΟ

Gounaropoulos giorgos young woman figure 

 

ΞΕΝΑΓΗΣΗ ΤΗΣ ARTe ΣΤΟ ΣΥΝΑΡΠΑΣΤΙΚΟ ΜΟΥΣΕΙΟ ΓΟΥΝΑΡΟΠΟΥΛΟΥ ΚΑΙ ΠΑΡΑΛΛΗΛΗ ΔΙΑΛΕΞΗ ΓΙΑ ΤΟ ΕΚΠΛΗΚΤΙΚΟ ΤΟΥ ΕΡΓΟ

 

ΣΑΒΒΑΤΟ 9 ΜΑΪΟΥ 2015
ΣΤΙΣ 11:00 π.μ.


Σας καλούμε όλους, αυτό το Σάββατο 9 Μαΐου 2015 στην μεγάλη ξενάγηση που θα πραγματοποιηθεί στο μοναδικό Μουσείο Γουναρόπουλου, του ζωγράφου της ονειρικής ζωγραφικής, στον χώρο όπου δημιουργούσε ο ίδιος και καθιέρωσε μια νέα, συγκλονιστική ζωγραφική. Αναλυτικά θα λάβει χώρα το παρακάτω πρόγραμμα:


11:00 - 12:00 π.μ. θα παρακολουθήσουμε μια ενδιαφέρουσα διάλεξη της ιστορικού τέχνης κας. Γιακουμή Διονυσίας με θέμα: Οι τοιχογραφίες του Γουναρόπουλου στο Δημαρχείο Αθηνών.


Διάλειμμα μισής ώρας.


12:30 - 1:30 μ.μ. Η κα. Γιακουμή Διονυσία και ο Βαγγέλης Παππάς θα σας ξεναγήσουν στα συγκλονιστικά έργα του μεγάλου μας Έλληνα καλλιτέχνη.


Μια πολύ όμορφη εμπειρία που αξίζει να την ζήσετε! Ενημερώστε στους φίλους σας και τους γνωστούς σας να έλθουν μαζί και να απολαύσουν την μαγεία της ζωγραφικής.

 


Ραντεβού έξω απο το Μουσείο: Οδός Γ. Γουναροπούλου 6 Άνω Ιλίσια - Αθήνα

 

ΔΗΛΩΣΤΕ ΤΗΝ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ ΣΑΣ ΤΗΛΕΦΩΝΙΚΑ ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΩΡΕΣ ΣΤΟ 6974082518 ΚΑΙ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΑ ΜΕΤΑ ΤΙΣ 18:30 ΣΤΟ

 

 

 

ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΖΩΗ ΚΑΙ ΤΟ ΕΡΓΟ ΤΟΥ ΤΖΟΡΤΖΙΟ ΝΤΕ ΚΙΡΙΚΟ

Η ARTe
ΕΧΕΙ ΤΗΝ ΜΕΓΑΛΗ ΤΙΜΗ ΝΑ ΣΑΣ ΠΑΡΟΥΣΙΑΖΕΙ


ΕΝΑ ΣΥΝΑΡΠΑΣΤΙΚΟ ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΖΩΗ ΚΑΙ ΤΟ ΕΡΓΟ ΤΟΥ ΜΕΓΑΛΟΥ ΙΤΑΛΟΥ - ΕΛΛΗΝΑ ΔΗΜΙΟΥΡΓΟΥ
ΤΖΙΟΡΤΖΙΟ ΝΤΕ ΚΙΡΙΚΟ, ΤΟΥ ΕΜΠΝΕΥΣΤΗ ΤΗΣ ΛΕΓΟΜΕΝΗΣ ΜΕΤΑΦΥΣΙΚΗΣ ΖΩΓΡΑΦΙΚΗΣ,
ΤΟΥ ΠΡΟΑΓΓΕΛΟΥ ΚΑΙ ΠΡΟΔΡΟΜΟΥ ΤΟΥ ΣΟΥΡΕΑΛΙΣΜΟΥ.

ΤΖΟΡΤΖΙΟ ΝΤΕ ΚΙΡΙΚΟ

ΣΑΒΒΑΤΟ 16 ΜΑΪΟΥ 2015
ΣΤΙΣ 12:00 ΤΟ ΜΕΣΗΜΕΡΙ
ΣΤΟ ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΟ ΤΗΣ ARTe
( Αλεξάνδρου Πάντου 47, Καλλιθέα)


(τηλέφωνο για κρατήσεις θέσεων: 6974082518 όλες τις ώρες και 2130415253 καθημερινά μετά τις 18:00)
ομιλητής ο Βαγγέλης Παππάς

 

de chirico archeologo

 

Γεννήθηκε στο Βόλο στις 10 Ιουλίου 1888 και ήταν ο πρωτότοκος γιος του σικελού Εβαρίστο και της γενοβέζας Τζέμα ντε Κίρικο. Ο πατέρας του εργαζόταν ως μηχανικός και επέβλεπε την κατασκευή του θεσσαλικού σιδηροδρομικού δικτύου, ενώ η μητέρα του ήταν πρώην τραγουδίστρια της όπερας.

Το ελληνικό περιβάλλον και ο ελληνικός πολιτισμός, μέσα στον οποίο μεγάλωσε ο ντε Κίρικο, υπήρξε πηγή έμπνευσης για εκείνον. «…Πέρασε τα πρώτα χρόνια της ζωής του στη γη του Κλασικισμού, έπαιξε στις ακτές που είδαν την Αργώ να ξεκινάει το ταξίδι της, στους πρόποδες του βουνού που ήταν μάρτυρας στη γέννηση του γοργοπόδαρου Αχιλλέα και στις σοφές νουθεσίες τού δασκάλου του, του Κένταυρου», έγραφε σ' ένα αυτοβιογραφικό του κείμενο.

Ο πατέρας του επιθυμούσε να ακολουθήσει ο γιος του το επάγγελμα του μηχανικού, ωστόσο τον ενθάρρυνε στα καλλιτεχνικά του ενδιαφέροντα. Πρώτος δάσκαλος του ντε Κίρικο υπήρξε ένας νέος έλληνας ζωγράφος από την Τεργέστη, ονόματι Μαυρουδής. Αργότερα, την περίοδο 1903 - 1905, φοίτησε στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών, με δασκάλους τους Γεώργιο Ροϊλό, Κωνσταντίνο Βολανάκη και Γεώργιο Ιακωβίδη. Το Μάιο του 1905 πέθανε ο πατέρας του, γεγονός που πιθανώς να συνδέεται με την αποτυχία του, την ίδια χρονιά, στις τελικές εξετάσεις της σχολής.

Το φθινόπωρο του 1906 εγκαταστάθηκε στο Μόναχο, όπου ξεκίνησε σπουδές στη Βασιλική Ακαδημία Καλών Τεχνών, παρακολουθώντας μαθήματα σχεδίου και ζωγραφικής, ενώ μελέτησε τα γραπτά του Νίτσε και του Σοπεγχάουερ. Αποχώρησε από την Ακαδημία πριν από την ολοκλήρωση των σπουδών του και το καλοκαίρι του 1909 εγκαταστάθηκε στο Μιλάνο.

Η περίοδος 1900 - 1919 ήταν η πιο μεστή της καριέρας του και αυτή για την οποία έγινε διάσημος. Στα έργα αυτής της περιόδου απεικονίζεται ένας κλειστός, θεατρικός κόσμος, με κύρια θέματα τις «πλατείες της Ιταλίας», πλατείες με σκοτεινές τοξοστοιχίες, έρημες, εκτός από την παρουσία κάποιου αγάλματος, ενός φουγάρου εργοστασίου ή κάποιου τρένου, που χαρακτηρίζονται από μια παγερή και αγωνιώδη ατμόσφαιρα, τα «ανδρείκελα», άψυχα και απρόσωπα, που υψώνονται μέσα σε αυστηρές προοπτικές και οι «εσωτερικοί μεταφυσικοί χώροι», που πνίγονται από πλήθος ετερόκλητων αντικειμένων.

Το 1911 σε ένα ταξίδι του στο Παρίσι προκάλεσε το ενδιαφέρον του Πικάσο και του Απολινέρ, με τη μεσολάβηση του οποίου έγινε γνωστός στους καλλιτεχνικούς κύκλους της γαλλικής πρωτεύουσας. Κατά τη διάρκεια του Α' Παγκοσμίου Πολέμου, στρατεύτηκε, αλλά τοποθετήθηκε σε βοηθητική θέση κι έτσι συνέχισε απερίσπαστα το ζωγραφικό του έργο.

Από το 1919 ο Ντε Κίρικο εγκατέλειψε τη «μεταφυσική» ζωγραφική για να αφοσιωθεί σε ένα είδος κλασσικισμού, με εμφανή την επιρροή των ζωγράφων της Αναγέννησης και της Φλαμανδικής Σχολής. Το 1924 γνώρισε τη ρωσίδα μπαλαρίνα Ραίσα Γκούριεβιτς, η οποία έγινε η πρώτη του γυναίκα. Εγκαταστάθηκαν στο Παρίσι και μαζί ταξίδεψαν στη Νέα Υόρκη για την πρώτη του έκθεση στον Νέο Κόσμο το 1928. Τον επόμενο χρόνο θα χωρίσουν και το 1930 ο Ντε Κίρικο θα γνωρίσει μια άλλη ρωσίδα, την Ιζαμπέλα Φαρ, με την οποία θα συζήσει μέχρι το τέλος της ζωής του, στις 20 Νοεμβρίου 1978.

Ο Τζόρτζιο Ντε Κίρικο θεωρείται ένας από τους σπουδαιότερους ζωγράφους του 20ου αιώνα. Έχει επηρεάσει πλήθος ομοτέχνων του (Μαξ Ερνστ, Σαλβαδόρ Νταλί, Ρενέ Μαγκρίτ, Νίκος Εγγονόπουλος κ.ά.), αλλά και καλλιτέχνες από άλλους χώρος, όπως τον σκηνοθέτη Μικελάντζελο Αντονιόνι και τον δημιουργό ηλεκτρονικών παιγνιδιών Φουμίτο Ουέντα («Ico», «Shadow of the Colossus»).

 

ΣΑΣ ΚΑΛΟΥΜΕ ΛΟΙΠΟΝ ΟΛΟΥΣ, ΤΟ ΣΑΒΒΑΤΟ 16 ΜΑΪΟΥ 2015 ΣΤΙΣ 12:00 ΤΟ ΜΕΣΗΜΕΡΙ, ΝΑ ΚΑΤΣΟΥΜΕ ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ ΣΤΟ ΖΕΣΤΟ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ ΤΗΣ ARTe ΚΑΙ ΝΑ ΑΠΟΛΑΥΣΟΥΜΕ ΜΕ ΤΡΟΠΟ ΑΠΛΟ ΤΗΝ ΔΙΗΓΗΣΗ ΤΟΥ ΔΑΣΚΑΛΟΥ ΜΑΣ ΒΑΓΓΕΛΗ ΠΑΠΠΑ ΚΑΙ ΝΑ ΒΥΘΙΣΤΟΥΜΕ ΜΕ ΑΣΦΑΛΕΙΑ ΚΑΙ ΓΛΥΚΗΤΗΤΑ ΜΕΣΑ ΣΤΑ ΕΡΓΑ ΤΟΥ ΤΖΙΟΡΤΖΙΟ ΝΤΕ ΚΙΡΙΚΟ. ΕΛΑΤΕ ΟΛΟΙ, ΚΑΛΕΣΤΕ ΚΑΙ ΦΙΛΟΥΣ, ΕΛΑΤΕ ΝΑ ΑΦΟΥΓΡΑΣΤΟΥΜΕ ΤΗΝ ΑΛΛΗ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ, ΤΟΝ ΑΠΟΗΧΟ ΤΗΣ ΨΥΧΗΣ ΜΑΣ, ΤΑ ΒΗΜΑΤΑ ΤΟΥ ΝΤΕ ΚΙΡΙΚΟ ΣΤΟΝ ΚΟΣΜΟ ΕΤΟΥΤΟ.

 

ΚΛΙΜΤ

 

Η ΑRTe

ΣΑΣ ΠΑΡΟΥΣΙΑΖΕΙ

ΤΟ ΕΚΠΛΗΚΤΙΚΟ ΑΦΙΕΡΩΜΑ

"ΚΛΙΜΤ"

Η ΖΩΗ ΚΑΙ ΤΟ ΕΡΓΟ ΤΟΥ ΜΕΓΑΛΟΥ ΑΥΣΤΡΙΑΚΟΥ ΖΩΓΡΑΦΟΥ

ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 16 ΜΑΪΟΥ 2014, 20:30

ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ ΠΑΝΤΟΥ 47, ΚΑΛΛΙΘΕΑ

 

Η ΕΙΣΟΔΟΣ ΕΙΝΑΙ 5 ΕΥΡΩ.

 

klimt-75

 

Η ΑRTe αυτή τη Παρασκευή το βραδάκι, στις 20:30, σας παρουσιάζει ένα συγκλονιστικό αφιέρωμα στην ζωή και το έργο του μεγάλου Αυστριακού καλλιτέχνη Γκουστάφ Κλίμτ, ο οποίος συνεπαρμένος από τα καλλιτεχνικά επιτεύγματα της Ευρωπαϊκής τέχνης λαμβάνει την μεγάλη απόφαση να αφήσει πίσω του τον στείρο ακαδημαϊσμό της Αυστριακής κοινωνίας και να δημιουργήσει την περίφημη απόσχιση από το χθες για μια καινούργια συναρπαστική τέχνη δίχως όρια και περιορισμούς.

 

Φυσικά πλήρωσε βαρύ τίμημα για αυτή του την απόφαση και αντιμετώπισε το μένος και την δυσφορία των συμπατριωτών του αλλά παράλληλα ανήλθε στο νέφος των σπουδαίων καλλιτεχνών και των μεγάλων δημιουργών της παγκόσμιας Ιστορίας της Τέχνης.

 

Η ΑRTe σας ταξιδεύει με μοναδικό τρόπο στον μαγικό κόσμο των έργων του Κλίμτ και πρόκειται να σας μυήσει μέσα από μια ανεπανάληπτη αφήγηση στην σημασία και τον μυστικό τους κόσμο. Ο βίος αυτού του ανθρώπου θα σας αγγίξει βαθιά και θα παρασυρθείτε ονειρικά από το πάθος ενός δημιουργού να αγγίξει το υψηλό, το ανώτερο και το εκπληκτικό.

 

Σας περιμένουμε, στο εργαστήρι που αγαπήθηκε τόσο πολύ από όλους. Σας περιμένουμε με χαρά, τούτη τη Παρασκευή 16 Μαΐου 2014, στις 20:30 ακριβώς για να υποκλιθούμε όλοι μαζί στο έργο του Κλίμτ.

 

ΤΑ ΠΑΘΗ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΤΗ ΤΕΧΝΗ

ΑRTe

"ΤΟ ΠΑΘΟΣ"

ΤΑ ΠΑΘΗ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΤΗ ΤΕΧΝΗ

ΕΝΑ ΕΙΚΑΣΤΙΚΟ ΥΠΕΡΘΕΑΜΑ

ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 11 ΑΠΡΙΛΙΟΥ 2014

ΣΤΙΣ 20:30 ΣΤΟ ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΟ ΤΗΣ ARTe

ΟΜΙΛΗΤΗΣ Ο ΒΑΓΓΕΛΗΣ ΠΑΠΠΑΣ

 

anagennisi

 

H ARTe έχει την μεγάλη τιμή να σας παρουσιάσει ένα δραματικό και συνάμα ανεπανάληπτο εικαστικό υπερθέαμα, την πορεία των τελευταίων ημερών της ζωής του Θεανθρώπου επάνω στη γη, το πάθος και την Ανάσταση Του, έτσι όπως την είδαν οι μεγαλύτεροι ζωγράφοι της Ευρωπαϊκής τέχνης, από την εποχή του Βυζαντίου έως την Αναγέννηση, το μπαρόκ και τον γαλλικό ακαδημαϊσμό, κι από τις απαρχές της μοντέρνας εποχής έως τον εξπρεσιονισμό, τον σουρεαλισμό και την τέχνη των ημερών μας. Η συγκλονιστική πορεία των αριστουργημάτων θα ξεκινήσει απο το Σάββατο της Ανάστασης του Λαζάρου και θα κινηθεί θεματικά μέσα από τις μέρες της μεγάλης Εβδομάδας, έως τον Μυστικό Δείπνο, την αγωνιώδη προσευχή στην Γεσθημανή, την προδοσία και την σύλληψη του Ιησού, την παράνομη δίκη του, τα φρικτά βασανιστήρια, την πορεία Του στον Γολγοθά, την σταύρωση, την ταφή και τέλος την Ανάσταση Του. Από μπροστά σας θα παρελάσουν πλήθος συναρπαστικών δημιουργών: Ρέμπραντ, Ελ Γκρέκο, Βελάσκεθ, Ρούμπενς, Βερονέζε, Τιντορέτο, Καραβάτζιο, Τιτσιάνο, Μπός, Ραφαήλ, Βαν Γκόγκ, Γκωγκέν, Νταλί, Γκόγια, Νόλτε, Γύζης, Παρθένης αλλά και πλήθος άλλων ζωγράφων, οι οποίοι με εκπληκτικό τρόπο παλεύουν να αναπαραστήσουν το Θείο δράμα, ταξιδεύοντας νοερά τις ψυχές μας σε μια εποχή όπου η ιστορία και η ανθρώπινη υπόθεση συναντήθηκαν επάνω σε έναν σταυρό.

 

Το μεγαλειώδες αφιέρωμα θα παρουσιαστεί την παρασκευή 11 Απριλίου 2014 στις 8:30μ.μ. στην αίθουσα "Αλέξανδρου Ιόλα" στο εργαστήριο της ARTe.

 

H είσοδος είναι συμβολική και κοστίζει 5 ευρώ.

 

Παρακαλούμε, δηλώστε καθημερινά, όλες τις ώρες της ημέρας, την θέση σας στο 6974082518 και από τις 18:30 κάθε απόγευμα στο 2130415253, διότι οι θέσεις είναι ήδη περιορισμένες.

 

Επιπλέον παρακαλούμε θερμά να προσέλθετε τουλάχιστον ένα δεκάλεπτο νωρίτερα πριν την εκκίνηση του μεγαλειώδους αφιερώματος.

 

Συνέντευξη του Βαγγέλη Παππά

 

Συνέντευξη με το ζωγράφο Βαγγέλη Παππά: Η τέχνη είναι μια αλήθεια που σαν μαγική σταγόνα, διαλύει το σκοτάδι του ψεύδους μέσα στο οποίο ζούμε.

 

Συνέντευξη στη Χαρά Μαρκατζίνου

 

vaggelis-pappas-arte

 

Είχα την τύχη και την ευτυχία πριν από δύο χρόνια περίπου να αρχίσω μαθήματα ζωγραφικής σε ένα όμορφο εργαστήρι με δάσκαλο, το ζωγράφο Βαγγέλη Παππά.  Ο Βαγγέλης, για όσους τον γνωρίζουν, είναι ένας μοναδικός άνθρωπος με πηγαίο ταλέντο, ατέλειωτη αγάπη για αυτό που κάνει, αστείρευτη φαντασία, αισιοδοξία, ένα χαμόγελο και μια ανοιχτή αγκαλιά για τους μαθητές του, εμάς δηλαδή, κι απίστευτη υπομονή. Είναι ευαίσθητος, δίκαιος και πάνω από όλα αληθινός. Προτού διαβάσετε τη συνέντευξή που παραχώρησε στο kissmygrass θα ήθελα να τον ευχαριστήσω προσωπικά γιατί μου έμαθε να πιστεύω στον εαυτό μου και στις ικανότητές μου και να του πω πως  ανυπομονώ για όσα θα μας διδάξει παρακάτω.

 

Ο Βαγγέλης Παππάς γεννήθηκε το 1976 στον Πειραιά. Προτού εισέλθει ως επιτυχών στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών στην Θεσσαλονίκη το 1995, είχε ήδη σπουδάσει τέσσερα έτη Βυζαντινή Τέχνη με δασκάλους όπως, ο Γιάννης Καρούσος, ο Λιόνδας, ο Ζίας και πολλοί άλλοι. Από την Σχολή Καλών Τεχνών αποφοίτησε το 2002 και κατά την διάρκεια της στρατιωτικής του θητείας δημιούργησε το περίφημο Μουσείο του Ρούπελ στο Πετρίτσι Σερρών. Στην συνέχεια έλαβε μέρος σε πολλές ομαδικές εκθέσεις και μέχρι σήμερα έχει στήσει 4 ατομικές εκθέσεις. Το 2008 σε συνεργασία με την Ελένη Καμπουράκη δημιούργησαν το Εργαστήριο της ARTe, ένα όνειρο ζωής που εκπληρώνει τους στόχους του σε εκατοντάδες μαθητές οι οποίοι αφέθηκαν μέσα στα μαγικά εικαστικά του γρανάζια.

 

Πότε αποφάσισες ότι ήθελες να γίνεις ζωγράφος;

Μάλλον από τη στιγμή που κατάλαβα τον εαυτό μου. Κοιτούσα αχόρταγα το περιβάλλον όπου μεγάλωνα και ζωγράφιζα τα πάντα· πολυκατοικίες, μπαλκονόπορτες, κάγκελα, ταράτσες, αλλά περισσότερη εντύπωση μου έκαναν οι τηλεοπτικές κεραίες και οι τρούλοι των εκκλησιών. Ζωγράφιζα με ένα πάθος που μονάχα σήμερα είμαι σε θέση να αποκωδικοποιήσω· ως παιδί κατείχα εκείνη την αδιαπραγμάτευτη αρετή της ειλικρίνειας και της αλήθειας. Η ζωγραφική μου ήταν μια συγκλονιστική έκφραση της ψυχούλας μου, κι όταν ζωγράφιζα, κυριολεκτικά ζούσα την δημιουργική μου εμπειρία, κλαίγοντας, ή γελώντας, ή κρυφομουρμουρίζοντας. Αργότερα έμαθα ότι κάπως έτσι φιλοτεχνούσε τα έργα του και ο Θεόφιλος, ο μεγάλος ζωγράφος της λαϊκής μας τέχνης. Για μένα, όμως, ήταν ήδη αργά. Μεγαλώνοντας, όλη αυτή τη μαγεία την έχασα ολοκληρωτικά.

 

Ποια ήταν η αντίδραση των δικών σου όταν τους ανακοίνωσες ότι ήθελες να γίνεις ζωγράφος;

Το είχαν υποψιαστεί από πολύ νωρίς. Δεν μου έφεραν κανένα εμπόδιο, αντιθέτως, κάμαν απίστευτες θυσίες για να πραγματοποιηθεί το όνειρο του παιδιού τους. Βασικά, σήμερα, δεν θα ήμουν τίποτα, αν δεν υπήρχαν εκείνοι οι δύο ταπεινοί ήρωες…

 

arte1

 

Τι είναι τέχνη για σένα;

Θαρρώ πως μου πήρε χρόνια για να απαντήσω σε αυτό το θεμελιώδες ερώτημα· και νομίζω πως τούτη η απάντηση που κρατώ στις παλάμες μου τώρα είναι μονάχα η μαγιά για αρχινήσει το μεγάλο ζύμωμα του μέλλοντος. Κάποτε, τέχνη για μένα ήταν μια παράφορη ενστικτώδη ανάγκη· ζωγράφιζα γιατί έπρεπε, γιατί αλλιώς δεν μπορούσα· πλαντούσα, όλα μου φάνταζαν ανούσια αν τυχόν έχανα την δυνατότητα να τα ερμηνεύσω εικαστικά. Ακόμα και η ίδια η φύση ή μια ωραία γυναίκα, όσο κυλούσε ο χρόνος, αντιλαμβανόμουν ότι έχανε την αξία της, μαράζωνε αν δεν μπορούσα να την μεταστοιχειώσω σε τέχνη. Δηλαδή η έννοια της αντικειμενικής ομορφιάς σιγόσβηνε μέσα μου και γίνονταν πηγαία η ανάγκη για υποκειμενική ματιά. Ήθελε, σαν να λέμε, το μάτι μου, να γίνει ο πρωταγωνιστής, ο βασιλιάς, και να επαναπροσδιορίσει τί είναι ομορφιά, τί είναι γραμμή, τί είναι σημαντικό, τί είναι φως, τί είναι σχήμα. Σήμερα, πιότερο ώριμος, θέλω όλες αυτές οι εμπειρίες να αναβαπτιστούν μέσα σε κείνη την κολυμπήθρα των παιδικών μου χρόνων. Να ξαναζήσω την μαγεία της ειλικρίνειας, της αμεσότητας με τον εσωτερικό συμπαντικό μου κόσμο, να κάμω το έργο μου εικαστικό καρδιογράφημα μιας αλήθειας που δεν έχει ξαναειπωθεί ποτέ.

Για μένα τέχνη είναι ακριβώς αυτό: Μια αλήθεια που σαν μαγική σταγόνα, διαλύει το σκοτάδι του ψεύδους μέσα στο οποίο ζούμε.

 

Ποιος είναι ο αγαπημένος σου πίνακας;

Αυτή την περίοδο οι «Πρόσφυγες» του Φώτη Κόντογλου. Εμπεριέχει μέσα του τον ηρωισμό και την λαϊκότητα ενός πανανθρώπινου δράματος. Η βυζαντινότροπη τεχνική του και συνάμα η αφαιρετικότητα της σκηνής με συγκινεί βαθιά.

 

 Ποιο ρεύμα σε επηρέασε περισσότερο;

Έχω την εντύπωση – και για να το συνδέσω με το έργο που σας προανέφερα-  πως η βυζαντινή μας τέχνη είναι η μήτρα μέσα στην οποία μεγάλωσα. Από την άλλη, όμως, όταν ήμουν μικρό παιδί, με πήγαιναν οι γονείς μου να εκκλησιαστούμε στον ναό του Αγίου Κωνσταντίνου στον Πειραιά, στην εκκλησία που βρίσκεται αντίκρυ από το διάσημο Δημοτικό Θέατρο· εκεί μέσα σήκωνα με δέος το βλέμμα μου και αντίκριζα κείνους τους δυτικότροπους αγίους, με τις αναγεννησιακές στάσεις και  τα ροδαλά μάγουλα, τις περίφημες πτυχώσεις των ρούχων τους και το συναρπαστικό κοσμικό τους ύφος και θαρρώ πως τούτες τις μορφές τις έβλεπα συχνά να με επισκέπτονται στον ύπνο μου. Ήταν σαν να παντρεύονταν μέσα μου, μυστικά, το Βυζάντιο και η Αναγέννηση σε ένα γλέντι μεθυστικό και συνάμα αταίριαστο. Αργότερα, κατά την διάρκεια των σπουδών μου, αντιλήφθηκα έκπληκτος πως η Βυζαντινή τέχνη είναι η αρχή της πιο συναρπαστικής αφαίρεσης· εξάλλου τα ανεστραμμένα τραπεζάκια του Σεζάν δεν απέχουν και πολύ από τα τραπεζάκια των βυζαντινών παραστάσεων· και να φανταστείτε πως οι βυζαντινοί ζωγράφιζαν τούτα τα παράξενα αντικείμενα περίπου χίλια χρόνια νωρίτερα από τον περίφημο πατέρα της μοντέρνας τέχνης.

 

arte2

 

Τι είναι ταλέντο και πώς το διακρίνεις;

Ταλέντο είναι κείνο το χωραφάκι που μας έλεγαν οι παλιοί· στο κάμει δώρο ο Θεός και μετά του λόγου σου, είτε το ξεπουλάς για πενταροδεκάρες, είτε το κάμεις μυστικό κήπο της καρδιάς σου. Προσωπικά, αν με ρωτάτε πώς διακρίνω ένα ταλέντο, το κάμω μέσα από την εξής απλή παρατήρηση: Κοιτώ αν τούτος που διατρανώνει πως είναι καλλιτέχνης είναι συνάμα κι εργάτης. Διότι το θεόσταλτο  κριτήριο της έμπνευσης έχει πλέον πεθάνει· κανένας γνήσιος δημιουργός δεν αναμένει την αμαξοστοιχία της έμπνευσης για να αρχινήσει το ταξίδι της προσωπικής του έκφρασης. Όποιος τα λέει αυτά, κάθεται ακόμα και τούτη την ώρα που μιλάμε, στα παγκάκι του σιδηροδρομικού σταθμού και περιμένει· αμήχανος και μόνος. Κι όσο δεν σηκώνεται να περπατήσει, θα περιμένει εκείθε για πάντα.

 

Τι θυμάσαι από τους δασκάλους σου και πώς αυτό σε έχει επηρεάσει εσένα σαν δάσκαλο;

Οι δικοί μου δάσκαλοι ήταν άνθρωποι της τέχνης και του κάματου κι όχι της ανούσιας και φανφαρόζικης θεωρίας. Με δίδαξαν ζωγραφική· πώς να κρατώ το κάρβουνο, πώς να σκέφτομαι, να παρατηρώ, να φιλοσοφώ, να αναρωτιέμαι διαρκώς, να μην χορταριάζει η τέχνη μου, να εξελίσσομαι αενάως· τους οφείλω τα πάντα. Αν είχα το χρόνο θα μπορούσα να σας τους απαριθμήσω όλους, διότι τους σέβομαι πραγματικά και τους τιμώ και θα τους τιμώ μέχρι να πεθάνω. Αλίμονο, όμως, σε κείνους που δεν ξέρουν να χειρίζονται τούτες τις λεπτές χορδές της ανθρώπινης αρετής που ακούει στο όνομα: ευγνωμοσύνη. Η ευγνωμοσύνη στον δάσκαλο είναι το κλειδί του καλλιτέχνη που τον κάμει ανώτερο και σοφό άνθρωπο· και το λέω αυτό, διότι γνωρίζω εμπειρικά τι σημαίνει αγνωμοσύνη και περιφρόνηση. Όταν παύεις να τιμάς τον δάσκαλο σου, κείνον που σε ανέστησε και σε μετουσίωσε από ύλη σε πνεύμα, τότε παύεις να αντλείς αενάως την μυστική γνώση που εκρέει από την διδασκαλία του και διαχέεται αδιάκοπα μέσα στο χρόνο της ψυχής σου. Ακόμα κι αν πέθανε ο δάσκαλος σου, τα λόγια του δεν χάνονται ποτέ. Αν όμως, αποστρέψεις την καρδιά σου από αυτόν, τότε φράζει οριστικά και η αιώνια πηγή της διδαχής του.

 

Πόσο πιστεύεις ότι η κρίση έχει επηρεάσει την τέχνη;

Η έννοια της κρίσης και η έννοια της τέχνης είναι ταυτόσημες. Για να παραχθεί τέχνη πρέπει πρωτίστως να υπάρξει κρίση. Ο καλλιτέχνης που έχει ρίξει γέφυρες με τον εαυτό του, αυτός δηλαδή που έχει συνείδηση των οντολογικών του αναζητήσεων, προτού πιάσει το πινέλο, το καλέμι του ή ακόμα και την πένα, νιώθει μέσα του έναν ανείπωτο και ξαφνικό σάλαγο, μια υπόκωφη βοή που γρήγορα όσο ποτέ γίνεται σεισμός· όλα μέσα του σμπαραλιάζονται, γκρεμίζονται, καταρρέει το σύμπαν και πίσω από τα παγκόσμια χαλάσματα και το πυκνό κουρνιαχτό αργόσυρτα σηκώνεται μια κραυγή. Μια κραυγή που δεν τελεύει ποτέ της. Μια συνεχόμενη κραυγή. Τούτη είναι η απαίτηση· είναι η αλήθεια που σας έλεγα παραπάνω, η οποία πρέπει πάση θυσία να ειπωθεί. Ένα έργο τέχνης είναι αποτέλεσμα μιας εσωτερικής τεκτονικής μετατόπισης. Δεν γεννιούνται τα σπουδαία έργα από ψύλλου πήδημα. Η κρίση παντού και πάντα είναι υπαρξιακή. Όλες οι κρίσεις ξεκινούν από την ψυχή μας. Η παγκόσμια κρίση που διανύουμε αυτή την στιγμή είναι κατά κύριο λόγο υπαρξιακή· ο άνθρωπος για άλλη μια φορά, ιστορικά, ξανάγινε κτήνος – κτήνος βέβαια πάντοτε ήταν, αλλά κατά περιόδους φέρονταν σαν κατοικίδιο – σήμερα όμως, ανασηκώθηκε στα δυο του ποδάρια σαν πραγματικό τέρας. Η εγωπάθεια τον παραμόρφωσε ολοκληρωτικά, το χρήμα γίνηκε ο αληθινός του Θεός, ο συνάνθρωπος μετατράπηκε σε εχθρός, το ψεύδος ζυμώνεται με τον ορθολογισμό και ρίχνει φωτιά κατακαίοντας την φαντασία, το όνειρο, την αθανασία. Το οικονομικό σκέλος είναι μονάχα ένα πλοκάμι από όλη ετούτη την σήψη· κι εμείς; Αντί να παρατηρήσουμε το γενικό κακό, να εξηγήσουμε δηλαδή την βασική αιτία της κρίσης, που είναι ο πάσχων άνθρωπος, στρέφουμε το βλέμμα μας και κοιτούμε το χρήμα· το πάσχων πορτοφόλι μας.  

Ο αληθινός καλλιτέχνης όλα ετούτα τα προσπερνά· πίσω από τα φαινόμενα, έχει το χάρισμα και αντικρίζει την αλήθεια. Πίσω από τις πολυάριθμες κραυγές του ψεύδους που σηκώνει σα νέφος η τερατώδη λογική της κρίσης, ο καλλιτέχνης ακούει μονάχα εκείνη την εσωτερική, την δική του Κραυγή, που τον παρακινεί διαρκώς να μαρτυρήσει την Αλήθεια. Και τούτη η Κραυγή δεν είναι τρομακτική· είναι, απλά, ένα τραγούδι γιομάτο παράπονο.

 

Πώς είναι ο Βαγγέλης όταν δε ζωγραφίζει, σκιτσάρει ή διδάσκει;

Ένας μανιακός που δεν ξέρει να εκτιμήσει τον καιρό ειρήνης κι ετοιμάζεται διαρκώς για τα επόμενα έργα του.

 

Πες μας δυο λόγια για τη σχολή.

Βασικά μου αρέσει να το αποκαλώ εργαστήριο· μου είναι προτιμότερος ο όρος διότι η έννοια του εργαστηρίου εμπεριέχει μέσα της τον πειραματισμό, την ελεύθερη διακίνηση ιδεών, την σκέψη και την ανατροπή, ενώ η έννοια της σχολής μου θυμίζει ένα είδος μόρφωσης που εγώ προσωπικά απεχθάνομαι, δηλαδή εκείνο της εκπαίδευσης. Εμένα μου αρέσει ο αναγεννησιακός άνθρωπος, ο έχων σφαιρική αντίληψη για τον κόσμο· ο αυστηρά εξειδικευμένος τύπος ανθρώπου είναι ένα αποτυχημένο μοντέλο. Σε αυτό το μοτίβο των σχολών που μας περιβάλλουν, ο πειραματισμός απαγορεύεται, διότι ενδεχομένως μπορεί να αποσταθεροποιήσει το ετήσιο και προκαθορισμένο πρόγραμμα σπουδών. Για φανταστείτε το, λίγο! Φανταστείτε μια πειραματική εργασία ενός μαθητή να ανατρέπει ολοκληρωτικά τις αρχές του ήδη υπάρχοντος προγράμματος σπουδών που η εκάστοτε σχολή επιβάλλει στον καθηγητή να διδάσκει. Ποιος θα υπερισχύσει; Η καινοφανής αλήθεια ή το σύστημα παραγωγής τυποποιημένων μυαλών;

Στην ARTe θεωρώ πως παλεύουμε να χτίσουμε σύγχρονους αναγεννησιακούς ανθρώπους. Όσοι έρχονται να μαθητεύσουν στο εργαστήρι, δεν θα μάθουν μονάχα να ζωγραφίζουν, αλλά δια μέσω της ζωγραφικής θα μάθουν να σκύβουν και να ακούνε με προσοχή κι αγάπη τον εαυτό τους. Υπάρχουν πολλά τμήματα· δημιουργικής ζωγραφικής, μοντέρνας τέχνης, βυζαντινής αγιογραφίας, εικονογράφησης βιβλίου και κόμικς, φωτογραφίας, ιστορίας της τέχνης, γυμνού μοντέλου, θεάτρου, προετοιμασία για την Σχολή Καλών Τεχνών και προετοιμασία για το Εικαστικό Επιμελητήριο Ελλάδας, αλλά βέβαια και το περίφημο τμήμα του Leonardo Da Vinci. Πάντοτε, οι πόρτες είναι ανοιχτές· οι μαθητές περιφέρονται στον χώρο και μπορούν να πάρουν μια γεύση από όλα όσα διαδραματίζονται εκεί μέσα. Όπως οι πόρτες, έτσι και τα μυαλά· όλα πρέπει να είναι ανοιχτά.

 

Η σχολή πρόσφατα απέκτησε και νέα ηλεκτρονική σελίδα. Τι μπορούμε να βρούμε στη σελίδα αυτή αν την επισκεφτούμε;

Η σελίδα αυτή, καθρεπτίζει τις παραπάνω αλήθειες. Στο www.art-e.gr  δεν θα βρείτε μονάχα τα τμήματα του εργαστηρίου και τους υπέροχα γλυκούς χώρους όπου φιλοξενούνται όλα αυτά, αλλά επίσης θα έχετε και την ευκαιρία να μπείτε στην γκαλερί των μαθητών της ARTe και να θαυμάσετε από κοντά τα θαυμάσια έργα των καλλιτεχνών που μαθητεύουν κοντά μας. Επίσης μπορείτε να κάνετε κλίκ πάνω στο Μουσείο των Μεγάλων Καλλιτεχνών της ARTe όπου θα έχετε την μοναδική ευκαιρία να επισκεφθείτε ίσως τα διασημότερα έργα των μεγάλων δημιουργών της παγκόσμιας τέχνης, την ίδια στιγμή που εμείς σας εξηγούμε και σας αναλύουμε το περιεχόμενο των πινάκων.

 

Το μότο της ιστοσελίδας μας παρακινεί να ‘δημιουργήσουμε πέρα από κάθε φαντασία’. Τι είναι φαντασία άραγε;

Η ελευθερία της σκέψης, όταν αυτή έχει αποτινάξει από πάνω της την σκούρα μπέρτα της στείρας λογικής αντίληψης. Προσοχή! Δεν τα βάζω με τη λογική· αντιθέτως, θεωρώ πως η λογική είναι το ένα άλογο του άρματος της ανθρώπινης ύπαρξης πλάι σε κείνο του συναισθήματος. Μονάχα όταν λογική και συναίσθημα συμπορεύονται, μονάχα τότε μπορούμε να μιλάμε για πραγματικά θαύματα, ισορροπίας και ωριμότητας. Κάποιοι άνθρωποι, όμως, στοχάζονται και παρατηρούν τον κόσμο αποκλειστικά και σχεδόν εμμονικά μέσα από το φίλτρο της λογικής· αυτό για μένα είναι λάθος, ίσως θα πρόσθετα, λάθος αυτοκαταστροφικό. Δηλώνει ανασφάλεια, φόβο για το γεγονός ότι μπορεί ο κόσμος να έχει και μια διαφορετική όψη από αυτή που αυταπόδεικτα παρουσιάζεται μπροστά μας. Η μεταφυσική διάσταση του ανθρώπου και της φύσης, η αφανής, η μυστηριώδης, η άγρια ρομαντική, αποτελούν την κρυφή μαγεία της ζωής, που κρύβεται πίσω από το παραπέτασμα της φαντασίας. Η τέχνη υπηρετεί τούτη την αλήθεια μέσα από τον συμβολισμό των παραστάσεων και των υπονοούμενων εικόνων· πιστέψτε με, δεν υπάρχει πιο ανακουφιστική αίσθηση από ένα ταξίδι της ψυχής μας, σαν και τούτο.

 

arte3

 

Εκτός από τη ζωγραφική, ασχολείσαι και με το γράψιμο. Θα ήθελες να μας πεις λίγα λόγια για αυτό;

Φαίνεται πως και αυτό με ακολουθούσε από μικρό παιδί. Κάποτε, θυμούμαι, όταν ήμουν πρωτοετής στην Σχολή Καλών Τεχνών, απογοητευμένος από τις πάμπολλες κι ανεπιτυχείς προσπάθειές μου να βρω μια προσωπική εκφραστική φόρμα, έπεσα ανάσκελα στο κρεβάτι μου κι αναφώνησα: «Θα ήθελα, Θεέ μου, να ζωγραφίζω σαν τον Δομίνικο Θεοτοκόπουλο και να γράφω σαν τον Καζαντζάκη!» Αυτή η φράση τινάχτηκε τόσο αβίαστα μέσα από το λαιμό μου, που ευθύς πετάχτηκα από το στρώμα και κοντοστάθηκα για αρκετή ώρα ώστε να καταλάβω τι ακριβώς ξεστόμισα.  Σήμερα χαίρομαι που τότε ξεστόμισα κείνη την περίφημη κουβέντα. Δεν είμαι βέβαια ούτε Ελ Γκρέκο, ούτε Καζαντζάκης, αλλά αυτό δεν σημαίνει τίποτα· θεωρώ πως ήταν περίφημη κείνη η στιγμή γιατί εντός μου υπογράφτηκε ένα συμβόλαιο βαρύ, δίχως επιστροφή. Όχι συμβιβασμούς, όχι μετριότητες· μονάχα θα κοιτάς την κορφή! Ουσιαστικά αυτό με διέταξε ο εαυτός μου. Και στη συγγραφή, όπως και στη ζωγραφική κάμω ακριβώς το ίδιο. Αποζητώ την αλήθεια. Την δική μου αλήθεια, την δική μου ματιά πάνω στα φαινόμενα του κόσμου ετούτου. Και είμαι χαρούμενος που, πιθανώς στα τέλη του Μάη, θα παρουσιαστεί το καινούργιο μου βιβλίο με τίτλο: « Το συναξάρι του Μεγαλομάρτυρα Αθανάσιου Διάκου» από τις εκδόσεις Παρρησία, διότι μέσα σε αυτές τις σελίδες, ο λόγος, οι λέξεις, οι ιδέες, το θέμα και η περιγραφή γίνονται για μένα χρώματα, ματιέρες, αυτόνομες γραμμές και αντιθετικά στοιχεία μιας νέας λογοτεχνικής σύνθεσης.

 

Τι μήνυμα θα ήθελες να δώσεις σε όσους θέλουν να ασχοληθούν με τη ζωγραφική αλλά μέχρι τώρα δεν το τόλμησαν;

Να κλείσουν τα μάτια τους και να φανταστούν για λίγο τον εαυτό τους, εκτός του πεδίου της καθημερινής φθοράς και του άγχους· εκτός της ψυχολογικής κατάρρευσης και της απογοήτευσης. Να φέρουν για λίγο στο μυαλό τους εικόνες της ανώτερης συμπαντικής δημιουργίας, όπως για παράδειγμα κάτι απλό: ένα κύμα που σκάει στα γυμνά τους πόδια· ένα κλαδί ελιάς καθώς το λούζει το φως του μεσημεριού· έναν απαλό ήχο που συντονίζεται από τα κατάρτια των αραγμένων καραβιών στη μαρίνα ενός παραθαλάσσιου χωριού. Όλα αυτά αποτελούν το χάδι του Θεού στη ζωή μας. Είναι το μεγαλείο μέσα στο οποίο βρεθήκαμε για να το απολαύσουμε. Είναι η απαρχή της προσωπικής μας Θέωσης. Και τώρα, αφού ανοίξουν τα μάτια τους κι αντικρίσουν πως όλα ετούτα δεν κατοικοεδρεύουν αποκλειστικά μέσα στον χώρο της φαντασίας, αλλά στον κόσμο τον οποίον πατούν και δεν θέλουν πεισματικά να δουν, ας αναρωτηθούν: Τι υπέροχα που θα ήταν, αν έστρεφα τον εαυτό μου προς την μητέρα φύση και γινόμουν κι εγώ ένα μικρός θεός, ένας θεός με πινέλα και όρεξη για αναδημιουργία, να βλέπει το θαύμα και να το παρατηρεί, να το ανασυντάσσει, να εμπλέκεται μαζί του και να στήνει νέους κόσμους πάνω στους ήδη μαγικούς.

 

Πώς πιστεύεις ότι η Τέχνη μπορεί να μας βγάλει από το αδιέξοδο (οικονομικό, κοινωνικό, προσωπικό) που βιώνουμε σήμερα;

Η τέχνη, έλεγε ο Κλίμτ, είναι η σωτηρία της ψυχής μας. Εγώ προσωπικά δεν το πιστεύω αυτό. Η τέχνη είναι μια απαρχή. Είναι η εκκίνηση. Αν θέλετε είναι το μέσον· αλλά όχι το άλφα και το ωμέγα. Η τέχνη δεν είναι θρησκεία. Είναι το εργαλείο· είναι η γλώσσα της έκφρασης. Δεν είναι ο λόγος για να ζώ. Είναι ο τρόπος για να ζω·΄είναι δηλαδή η παρατήρηση. Αν μάθουμε να παρατηρούμε τότε θα ανακαλύψουμε το μονοπάτι που οδηγεί στην αυτογνωσία. Και η αυτογνωσία είναι ο τελικός προορισμός· είναι το «Γνώθι σαυτόν» που μας περιγράφει η μετόπη των Δελφών.  Μέσω της αυτογνωσίας ο άνθρωπος μπορεί να δημιουργήσει το προσωπικό του παράδεισο ακόμα και αν γύρω του φλέγεται ολάκερος ο κόσμος από τα ατελείωτα καζάνια της κολάσεως.

 

Ποια είναι τα μελλοντικά σου σχέδια;

Κάθε μέρα το μυαλό μου γεννάει και μια καινούργια ανάγκη. Πέρα από μια ατομική έκθεση, που ελπίζω κάποια μέρα να πραγματοποιηθεί, λόγω του ασφυκτικού μου προγράμματος, περιμένω την μεγάλη έκθεση του εργαστηρίου της ARTe που θα πραγματοποιηθεί στις 14 Ιουνίου του 2014 στο Δημαρχείο του Παλαιού Φαλήρου, με θέμα: «λάθως». Προσοχή! Μην διορθώσετε το λάθος που υπάρχει μέσα στη λέξη «λάθως».  Το ωμέγα εισέρχεται για να επιβεβαιώσει ένα λάθος το οποίο αρνούμαστε να αναγνωρίσουμε όταν παλεύουμε να διορθώσουμε την λανθασμένη μορφή μιας κατάστασης. Αποζητώ να διορθώσω το λάθος με λάθος τρόπο. Είδατε μέσα τι κλίμα εργαζόμαστε μέσα στο εργαστήρι της ARTe; Είδατε τι είδους μηχανισμούς σκέψης ενεργοποιούμε μέσα στα πυρακτωμένα μυαλά των καλλιτεχνών μας; Φανταστείτε τώρα, πόσο ενδιαφέροντα έργα θα παρουσιαστούν, εφόσον το λάθος ενυπάρχει παντού· σε προσωπικό επίπεδο, σε διαπροσωπικό, σε κοινωνικό ή πολιτικό. Ειλικρινά περιμένω την βραδιά των εγκαινίων για να απολαύσω κι εγώ από κοντά, την πανδαισία των έργων τέχνης που θα παρουσιαστούν και θα αναταράξουν, δηλαδή θα προβληματίσουν, τα μυαλά του φιλοθεάμονος κοινού.

 

 Σας ευχαριστώ θερμά.